جنگ تمام عيار ناتو و آمريكا در ولايت هلمند افغانستان اگر چه با شعارهاي تاكتيكي - نظامي شكست و سكوت پرابهامي روبروست اما توجه صاحب نظران سياسي را به خود جلب كرده است. عمليات بي سابقه آمريكايي‌ها و نيروهاي خارجي در ولايت "هلمند " در جنوب افغانستان با ارسال سيگنال‌هايي از سوي دو طرف مناقشه اگرچه با شعارهاي تاكتيكي- نظامي شكست و سكوت پرابهامي روبروست، اما توجه صاحب نظران سياسي را به خود جلب كرده است.
در اين بازي پرمخاطره شطرنج آمريكايي كه مهره كيش و مات آن به طالبان افغان واگذار شده است، برآيند احياي مجدد امارت اسلامي دور از انتظار نيست.
همزماني ارسال پيام طالبان به اوباما با عمليات "خنجر " به عنوان آخرين تحرك نظامي آمريكا در افغانستان نشان دهنده تحولات عميقي است كه مردم افغانستان در وراي سكوت خبري آمريكايي ها و هياهوي طالبان تجربه مي‌كنند.

عمليات بي سابقه آمريكايي‌ها و نيروهاي خارجي در ولايت "هلمند " در جنوب افغانستان با ارسال سيگنال‌هايي از سوي دو طرف مناقشه اگرچه با شعارهاي تاكتيكي- نظامي شكست و سكوت پرابهامي روبروست، اما توجه صاحب نظران سياسي را به خود جلب كرده است.
در اين بازي پرمخاطره شطرنج آمريكايي كه مهره كيش و مات آن به طالبان افغان واگذار شده است، برآيند احياي مجدد امارت اسلامي دور از انتظار نيست.
همزماني ارسال پيام طالبان به اوباما با عمليات "خنجر " به عنوان آخرين تحرك نظامي آمريكا در افغانستان نشان دهنده تحولات عميقي است كه مردم افغانستان در وراي سكوت خبري آمريكايي ها و هياهوي طالبان تجربه مي‌كنند.
سكوت معني دار درباره جنگ هلمند و نقشي كه اين ولايت در كنترل تنگه خيبر، نقطه مرزي افغانستان با پاكستان و گذرگاه استراتژيك ترانزيت امكانات دفاعي و لجستيكي ناتو به افغانستان دارد، قابل توجه و ارزيابي است.
تشديد جنگ ظاهري همراه با بايكوت خبري تحولات اوضاع در جنوب افغانستان به طوري كه بتواند سياست ماكياولي واشنگتن درباره آينده سياسي افغانستان را رقم بزند، برنامه از قبل تعيين شده واشنگتن است.
در اين زمينه چند ديدگاه از نظر صاحب نظران مطرح است:

1- از منظر نظامي: گشودن جبهه جديدي عليه طالبان پاكستاني در دره سوات كه مركز عمده مناطق قبايلي هم مرز افغانستان است، در واقع اعمال فشار از سوي پنتاگون براي كاهش حمايت همه جانبه آنان از طالبان افغان تلقي مي شود.
2- آمريكا و ناتو با نگراني مسدود شدن گذرگاه خيبر، نقطه عبور ابزار جنگي براي سربازان آمريكايي در افغانستان را نظاره گر بوده و درصدد چاره انديشي براي حل اين معضل بودند. جنگ ارتش پاكستان با طالبان در دره سوات در همين راستا ارزيابي مي شود. اگر چه اميدي به گشوده شدن كامل گذرگاه استراتژيكي مزبور به چشم نمي‌خورد.
3- از منظر سياسي: طراحان و برنامه ريزان CIA به كمك آي.اس.آي (سازمان اطلاعات و امنيت پاكستان) از گسترش جنگ افغانستان به پاكستان و سپس به كشمير و هند نيات پشت پرده‌اي را براي بي‌ثبات كردن اوضاع در آسياي جنوبي ظاهراً با هدف همراهي كشورهاي منطقه و جهان جهت مبارزه با آنچه كه تروريسم بين‌المللي عنوان مي‌شود، دارند.
4- تئوري تشديد بحران در مناطق استراتژيك جهاني و اجراي آن از سوي آمريكا در جنوب آسيا و به ويژه پاكستان و افغانستان در حالي اجرا شده كه نخستين آزمون و خطايش را در غرب چين و منطقه مسلمان نشين سين كيانگ تجربه مي كند.
باتوجه به پارادوكس واشنگتن در نگاه به مناطق استراتژيك و ژئواستراتژيك جهاني، هندوستان از گسترش اوضاع به خاك اين كشور بنابر ملاحظات رفتارگرايانه سياسي دهلي نو در ارتباط با آمريكا در شرائط كنوني مصون مانده است.
5- با توجه به همين ديدگاه دوگانه و مراودات استراتژيك سياسي- امنيتي واشنگتن - مسكو و رفتارگرايي مسالمت‌جويانه رهبران روسيه در برابر آمريكا، آسياي مركزي به عنوان سرفصل مرزهاي جنوبي اين كشور از گسترش دامنه تنش هاي نژادي و قومي غرب چين به دور مانده است. اگرچه رهبران كشورهاي اين منطقه حساس از تاثير بحران چين بر كشورهايشان به شدت نگرانند.

به هرحال مذاكرات آمريكا و طالبان براي حضور سياسي در آينده افغانستان و مشاركت در روند آنچه دموكراسي خوانده مي شود، اگر چه به ظاهر از سوي طالبان افغان رده شده است، اما جناح هايي در درون طالبان با پايان جنگ و سهم گيري در قدرت سياسي افغانستان به چند شرط موافقند:
اول- احياي مجدد حكومت طالبان در افغانستان به رسميت شناخته شود. انتخاب شخصيت ها و احزاب نزديك به طالبان از سوي رهبران اين گروه برگزيده خواهند شد كه به نظر مي رسد با امتياز دهي طرفين راه ميانه‌اي از تركيب طالبان و مجاهدين افغان مد نظر باشد.
دوم: طالبان افغان در احياي مجدد حكومتشان در كابل به تغيير رويكرد از افراط گرايي به مشي اسلام آمريكايي كه ظاهراً نافي اسلام سلفي و تكفيري است و نه اسلام سنتي مردم افغانستان دست خواهند زد كه گرايش به سلفيت جديد از سوي طالبان اجتناب ناپذير خواهد بود.
نكته مهم در اجراي راهبرد آمريكا براي افغانستان و در واقع جنوب آسيا، آسياي مركزي و شبه قاره جلب حمايت روسيه در اين زمينه است.
راهبرد مذكور در عين حال كه چين و هند را به عنوان دو كشور مهم منطقه كه داعيه جهان چند قطبي را دارند، مهار خواهد كرد، در عين حال دشواري‌هايي را براي جمهوري اسلامي ايران به عنوان الگوي مردم سالاري ديني با تفكر غالب شيعي به وجود مي آورد.